خلافت و امامت


ءمّاوَاللّهِ، لَوْتَرَکُوا الْحَقَّ عَلي أهْلِهِ وَاتَّبَعُوا عِتْرَةَ نَبيّه، لَمّا اخْتَلَفَ فِي اللّهِ اثْنانِ، وَلَوَرِثَها سَلَفٌ عَنْ سَلَفٍ، وَخَلْفٌ بَعْدَ خَلَفٍ حَتّي يَقُومَ قائِمُنا، التّاسِعُ مِنْ وُلْدِ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِالسَّلام. .


***

ترجمه:

به خدا سوگند، اگر حقّ يعني خلافت و امامت را به اهلش سپرده بودند؛ و از عترت و اهل بيت پيامبر صلوات اللّه عليهم پيروي ومتابعت کرده بودند حتّي دو نفر هم با يکديگر درباره خدا و دين اختلاف نمي کردند.

و مقام خلافت و امامت توسط افراد شايسته يکي پس از ديگري منتقل مي گرديد و در نهايت تحويل قائم آل محمّد عجّل اللّه فرجه الشّريف، و صلوات اللّه عليهم اجمعين مي گرديد که او نهمين فرزند از حسين عليه السلام مي باشد.



***

[39] الا مامة والتبصرة: ص 1، بحارالا نوار: ج 36، ص 352، ح 224.