حضرت زهرا و كشتي نوح


رسول خدا (ص) فرمود:

هنگامي كه خداوند متعال اراده فرمود كه قوم نوح را نابود كند، به او دستور داد كه تخته هاي درخت ساج را قطع كند. بعد از بريدن ندانست چه كند. جبرئيل فرود آمد و شكل كشتي را به او نشان داد و صندوقچه اي كه يكصد و بيست و نه هزار ميخ در آن بود برايش آورد. وي غير از پنج ميخ تمام آنها را در آن كشتي به كار گرفت دستش را به يكي از آنها زد، آن ميخ در دست او تابيده همچون ستاره اي نوراني در وسط آسمان درخشيد، نوح متحير و شگفت زده شد. خداوند آن ميخ را به زبان فصيح و گويا به نطق آورد و گفت: من به نام بهترين پيامبران حضرت محمد بن عبداللّه (ص) مي باشم. جبرئيل نزد او آمد، نوح به او گفت: اي جبرئيل! اين چه ميخي است كه تاكنون چيزي شبيه آن نديده ام؟ گفت: اين ميخ به نام بهترين انسانهاي اولين و آخرين، حضرت محمد بن عبداللَّه (ص) است. آن را در قسمت جلوي راست كشتي به كار گرفت. بعد دستش را به ميخ دوم زد، نوري از آن درخشيد و اطراف را روشن كرد، نوح (ع) پرسيد: اين ميخ چيست؟ جبرئيل پاسخ داد: ميخ برادر و پسرعمويش علي بن ابي طالب (ع) است. آن ميخ را در جلو سمت چپ كشتي كوبيد. بعد دستش را به ميخ سوم زد، آن نيز درخشيد و اطراف را روشن كرد.

جبرئيل به او گفت: اين ميخ فاطمه (س) است. آن را در كنار ميخ پدرش حضرت رسول (ص) كوبيد. بعد دستش را به ميخ چهارم زد، آن نيز درخشيد و اطراف را روشن كرد. به او گفت: اين ميخ حسن (ع) است. آن را در كنار ميخ پدرش علي (ع) كوبيد. بعد دستش را به ميخ پنجم زد، نوري درخشيد و صداي گريه بلند شد و نمناك شد. نوح پرسيد: اي جبريئل! اين تري و نم چيست؟ پاسخ داد: اين ميخ حسين بن علي سيدالشهداء (ع) است. آن را در كنار ميخ برادرش كوبيد.

آنگاه رسول خدا (ص) فرمود: خداوند متعال فرموده است: «و حملناه علي ذات الواح و دسر» (1)

كه مقصود از الواح در اين آيه همان چوبها است و ميخهاي آن ما هستيم و اگر ما نبوديم، كشتي ساكنانش را حركت نمي داد. (2)

***

1ـ سوره‏ى قمر، آيه‏ى 54: «او را بر چوبها و ميخها سوار كرديم».

2ـ عبقات الانوار، ج حديث سفينة، ص 1081.