وادي عشق


مدينه وادي عشق خدائيست

مدينه منزل هر كربلائيست

مدينه داغدار بغض و كينه است

مدينه راز دار زخم سينه است

همان جايي كه زهرا خورده سيلي

خدا داند همان شهر مدينه است

مدينه رنگ حسن پريده بود

نمي دانم تو كوچه چه ديده بود

مدينه شكسته بود بال و پري

مدينه آتش گرفته بود دري

شاعر
ژوليده نيشابوري