ماجراي ميخ در


اي اهل عالم كمك كنيد آتيش گرفته يارم

نگاه كنيد داره جون مي ده پيش دوچشمون ترم

اي امان اي دادِ بيداد، نفسش بالا نمي ياد

اين پرنده تا نفسي داره ديگه هرگز نمي پره

هر چي شد بين درو ديوارت ماجراي ميخ دره

منم منم عاشق علي منم منم عشق علي

اگر چه عاشق براي تو، تو آسمون فراوونه

اما كسي مثل فاطمه قدر تو رو نمي دونه

توي بيداد بي كسي، غربت و بي همنفسي

يه زن تنها بهتر از مردا بلاهاتو به جون خريده

به خدا دنيا بهتراز زهرا برا تو عاشق نديده

منم منم عاشق علي منم منم عشق علي

بارقه هاي اشك حسين قلبم و از جا مي كنه

بغض گلوگير زينبم آتيش به جونم مي زنه

مگه مادر طاقت مي آره، بچه هاشو تنها بذاره

من بايد اما، توي اين دنيا، فدايي علي بشم

برا جون دادن به رهِ حيدر، ازخدا منت مي كشم

منم منم عاشق علي منم منم عشق علي

به پيش اون كه تو شعله ها به اسم تو پر مي گيره

زانوهاتو، بغل نگير وگرنه از غم مي ميره

كي غرور تو شكسته، چه كسي دستاتو بسته

تو اميري و من كنيز تو، قهرمان خونه نشين

ميوه ي باغ دل من درده،از نگاهم خوشه نچين

منم منم عاشق علي منم منم عشق علي

آسمونِ ابري دل گرفته اي بهار من

اگر كه اشكت جاري نشه، دق مي كني كنار من

گريه كن عقده هاتو واكن،ياد دشت كربلاكن

گريه كن بامن، ياد اون صبحي كه مث صبح محشره

گريه كن ياد وقتي ك زينب زائر جسم بي سره

منم منم عاشق علي منم منم عشق علي

زمزمه هاي آل علي بوده از اول هميشه

تو ماجراي عشق حسين هيچ كسي زينب نمي شه

عاشق ممتاز حسين، همدم و همراز حسين

شب بارونِ،دل ديوونه داره مي خونه دوباره

كه تو اين دنيا زينب كبري به خدا همتانداره

منم منم عاشق علي منم منم عشق علي